“Kijk”, zegt Krijn als hij met Brian om de tafel zit, “dit is wat het Katendrecht de afgelopen jaren bij ons heeft gedaan aan omzet.

“Pfff! Bizar weinig. En hebben ze dan helemaal nergens niks niet afgenomen?”

“Tuurlijk wel”, bromt Krijn, “maar we hebben gewoon onvoldoende doorgepakt en daar gaan we nu verandering in brengen”.

De flip staat klaar en samen hebben ze de meeste informatie op papier staan. “Heb jij nog gekeken naar wat er bekend is over de verbouwing? Jij zou nog even het kadaster raadplegen en de bouwbesluiten doornemen.”

Krijn ziet meteen aan het gezicht van Brian dat hij dit niet heeft gedaan. Het liefst zou hij hier een opmerking over maken maar hij doet het niet. Per slot van rekening moet de samenwerking nog tot stand komen in dit project. “Nou, vooruit dan maar, bellen?”

Brian pakt zijn mobiele telefoon op en haalt de telefoongegevens uit het CRM systeem.  

“Goedemorgen, U spreekt met Koelhuis, Brian Koelhuis van IFS. Spreek ik met de heer Dijkman?”

Snel en handig stelt Brian zich kort voor en schetst welk voordeel het Katendrecht zou kunnen hebben bij de producten van IFS.

Met enige jaloezie luistert en kijkt Krijn mee. Dat doet die Brian dan toch maar weer handig.

“Hoe bedoelt u? Opsturen? Of we een brochure kunnen opsturen? Meneer Dijkman als ik u een klein onderdeel van onze interieurs laat voelen en wegen in uw hand dan hoeft u onze brochures niet meer te lezen en dat scheelt dan weer tijd. Zullen we deze week afspreken of de week erna?”

Triomfantelijk legt Brian na 4 minuten de telefoon neer. “staat genoteerd” roept hij staand terwijl hij theatraal zijn armen spreidt als was hij de enige doelpuntmaker in een Championsleagefinale. 

“En wat was zijn reactie?” Krijn kijkt vragend?

“Oh, enthousiaste vent. Wil graag aan de slag en ziet ook wel dat wij wat te bieden hebben wat hij op dit moment nergens anders kan aanschaffen. Ik begrijp niet dat Jorrit daar nou nooit in geslaagd is. Zeg nou zelf….?”

Krijn wiebelt wat met zijn hoofd, hij moet Jorrit verdedigen maar eigenlijk begrijpt hij wel wat Brian bedoelt. Altijd maar stapje voor stapje, nu zijn ze met een Recht-Op-Het-Doel-Af- afspraak toch maar mooi in gesprek. Toch vraagt Krijn zich af wat hij over het hoofd ziet.